Namo Narayana! 🙏🏽
Godha Govindha!
கீழ்வானம் வெள்ளென்று எருமை சிறுவீடு
மேய்வான் பரந்தனகாண் மிக்குள்ள பிள்ளைகளும்
வான் போகின்றாரைப் போகாமல்காத்து உன்னைக்
கூவுவான் வந்து நின்றோம் கோதுகலம் உடைய
பாவாய்! எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு
மாவாய் பிளந்தானை மல்லரை மாட்டிய
தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால்
ஆவாவென்று ஆராய்ந்து அருளேலோர் எம்பாயாய்.
Keezh vaanam vellendru! erumai siru veedu
Meyvaan paranthana kan! mikkulla pillaikalum
Poovan pokinraarai-popokaamal kaathu unnai-k
Koovuvaan vandhu ninrom! kothu kalamudaya
Paavaai! ezhunthiraai! paadi parai kondu
Maavai pilanthaanai, mallarai maatiya
Devaathi dhevanai chenrunaam sevithal
Aa Aaa enru aaraindhu arulel or empaavaai
In the 8th pāsuram, Āṇḍāḷ wakes her friend, whose own tejas makes her mistake her reflection for sunrise. After playful back-and-forth, Andal reveals they came because they can’t go to Kannan without her. When she joins them, Emperumān feels both joy and tender longing. This is the essence of the Arul Mālai, His grace meeting their devotion.
Dhanyosmi.
Presented by Chi. Shridev
Edited by Sau. Samakya, Sau. Samvrutha, Sau. Sridaya, Sau. Aditi
No responses yet