Namo Narayana! 🙏🏽
Godha Govindha!
புள்ளின் வாய் கீண்டானைப் பொல்லா அரக்கனைக்
கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப்போய்ப்
பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவைக் களம்புக்கார்
வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்று
புள்ளும் சிலம்பின காண் போதரிக் கண்ணினாய்!
குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீராடாதே
பள்ளிக் கிடத்தியோ? பாவாய்!நீ நன் நாளால்
கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்தேலோர் எம்பாவாய்.
Pullinvaai keendaanai pollar arakkanai
Killik kalainthaanai keerthimai paadi poi
Pillaikal ellarum paavai kalam pukkaar
Velli ezhundhu viyazham urangitru
Pullum silambina kaan podhari kanninaai!
kulla kulira kudaindhu neeraadaathe
Palli kidathiyo! Paavaai Nee nannaalaal
Kallam thavirundhu kalandhel or empaavaai
Andal speaks of a delicate truth in this pāsuram. Enjoying the Lord alone (ekāntha anubhavam) may appear deeply devotional, yet when that joy is not shared, it can conceal a subtle spiritual selfishness. This hidden holding back is called kallam. So she calls out, “kallam thavirundhu”, give it up, and “kalandhu”, come, join us in celebrating Krishna together.
Dhanyosmi.
Presented by Sau. Vibha
Edited by Sau. Samakya, Sau. Samvrutha, Sau. Sridaya, Sau. Aditi
#thiruppavai #margazhi #hindudharma
No responses yet